Fundacja 'Koci Pazur' Strona Główna Fundacja 'Koci Pazur'
Fundacyjne forum kociarzy z Poznania

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  AlbumAlbum  DownloadDownload

Poprzedni temat «» Następny temat
Przesunięty przez: jaggal
Sro 19 Wrz, 2018 12:15
Burundi
Autor Wiadomość
Zurha 

Dołączyła: 06 Lip 2017
Posty: 2404
Skąd: Poznań
Wysłany: Nie 24 Mar, 2019 23:30   

Burundi razem z przyszywanym bratem niedawno sie przeprowadzili i można powiedzieć że do czasu przeniesienia do dt docelowego kiblują u mnie ;)

Niestety Burundiemy przypałętalo sie zapalenie pęcherza z którym dzielnie walczymy. Kocur, choć nieco płochy, bardzo ładnie współpracuje i znosi wszystkie zdrowotne zabiegu. Ostatnio nawet poprawił mu się nastroj o przychodzi na mizianki, chociaż udaje mniej przystępnego od Hieronima ;)

Zdjęcie z drugiego dnia, zza pralki ofc.


Powiem wam, że robienie zdjeć czarnemu kotu na ciemnej podłodze, w slabo oświetlonej łazience to dramat.
 
 
Zurha 

Dołączyła: 06 Lip 2017
Posty: 2404
Skąd: Poznań
Wysłany: Sro 03 Kwi, 2019 23:11   

W życiu tak to już bywa, że raz za pralką, raz na pralce.





Na szczęście kocurek czuje się już lepiej. Wciąż jest bardziej płochliwy niż Hieronim, ale czasem przychodzi na głaski. No i bardzo głośno komunikuje potrzebę kolejnego posilku :D
Chyba też pożegnaliśmy się z zapaleniem pęcherza, ale narazie podchodzę do tego założenia ostrożnie.

Burundi duzą pociechę czerpie z towarzystwa Hieronima - jeżeli akurat nie może się przestraszony schować za pralkę to chowa się za Hirka ;) Poza tym lubi z nim się wylegiwać i bezczelnie podstawia mu łebek to mycia.

Ręcznik został przez Burundiego ukradziony ;)
 
 
saszka 
Leniwiec Poldek

Dołączyła: 30 Wrz 2015
Posty: 4357
Skąd: Poznań
Wysłany: Nie 21 Kwi, 2019 06:45   

Nie spodziewałam się, że Burundi jest aż taki ładny :) Co prawda mimo wszystko głównie widziałam go za pralką, gdzie się chował, ale nawet na przestrzeni dwóch dni zrobił postęp, bo drugiego już pięknie do mnie mrugał. I nie tyle siedział wciśnięty w kąt, co ustawiał się tak, żeby jednak na mnie kukać. No i zjadł coś w mojej obecności. Humor ma chyba ogólnie dobry, bo kiedy oporządzałam Miłka poza łazienką, słuchać było, że "bracia" sobie wspólnie imprezują ;) Raz nawet naszłam ich niespodziewanie i przyłapałam Burundiego na widoku na środku łazienki, ale po kilku sekundach konsternacji i "paczenia" zwiał do swojej kryjówki. Burundi może nie jest tak przebojowy i przytulaśny (przynajmniej dla obcych) jak Nimek, ale ma w sobie to coś, co sprawia, że chce się go lepiej poznać i zasłużyć na jego zaufanie. Że chce się uprawiać akrobacje w wannie z wyciągniętą ręką, by dosięgnąć jego futerka i chwilę go pogłaskać ;) Bo Burundi nawet jak zasyczy, to absolutnie nie łapoczyni. Delikatny, uroczy wrażliwiec...
_________________
If cats looked like frogs we'd realize what nasty, cruel little bastards they are. Style. That's what people remember.
 
 
Zurha 

Dołączyła: 06 Lip 2017
Posty: 2404
Skąd: Poznań
Wysłany: Nie 05 Maj, 2019 20:56   

Burundi idealnie pasuje poprostu do mojej bandy neurokociaków ;) Posyczy, popanikuje, ale nic nie zrobi. Poza tym masz rację - zdecydowanie warto o niego zabiegać. Wbrew pozorom bardzo szybko się przekonuje do ludzi, czasem przeraza go bardziej większa przestrzeń (np. jezeli akurat zwieje z łazienki).

Na codzień jest przeuroczy - straszna gaduła, ładuje się na kolana, pod ręce, łasi... wszystko byleby zwrocić na siebie uwagę.

Do tego z pęcherzem już dobrze :)

(ładny, ale grubiutki - będę musiała coś z nim popracować)
 
 
isia 

Dołączyła: 10 Lut 2017
Posty: 213
Skąd: Koziegłowy
Wysłany: Czw 09 Maj, 2019 20:02   

Koty ujmują nas na różne sposoby i nie umiałabym nazwać słowami, czym ujmuje Burundi... Ten chłopak ma w sobie niewyrażalny magnetyzm, taki ukryty na pierwszy rzut oka urok, któremu trudno się oprzeć... I tylko Burudni wie, bo szeptałam mu to wiele razy na ucho, żeby inne futra nie słyszały, że ma najpiękniejsze kocie oczy, jakie widziałam...
Mnóstwo buziaków, czochrania kuperka i głasków dla Burundasa!
 
 
Zurha 

Dołączyła: 06 Lip 2017
Posty: 2404
Skąd: Poznań
Wysłany: Sro 22 Maj, 2019 20:57   

Podpisuję się pod tym łapkami i nóżkami. Burundi ma przepiękne oczy, migdałowe. Niestety na zdjęciach tego nie widać, ale piękne są ponad miarę.

Byliśmy z Burundisiem u pani doktor, bo wydawało mi się, że nieco chrapliwie oddychał. Jak okazalo się jednak zdecydowanie mi się tylko wydawalo, za to sam Burundi po raz kolejny wybiera się na dietę.

Chociaż w domu jest gadatliwym miziakiem, to w gabinecie sie zcykał i próbował za wszelką cenę uciec. Przez moją chwilę nieuwagi poodlączał wszystkie kable od kompa pani doktor :oops:

Popatrzcie jaki slodziaken:


Zdjęcie niestety troche rozmazane, ale musialam wrzucić - chłopcy razem wygladają jak dwugłowe, futrzaste monstrum :P

 
 
saszka 
Leniwiec Poldek

Dołączyła: 30 Wrz 2015
Posty: 4357
Skąd: Poznań
Wysłany: Wto 16 Lip, 2019 15:18   

Co tam? ;>
_________________
If cats looked like frogs we'd realize what nasty, cruel little bastards they are. Style. That's what people remember.
 
 
Zurha 

Dołączyła: 06 Lip 2017
Posty: 2404
Skąd: Poznań
Wysłany: Pią 19 Lip, 2019 12:47   

Jak to co? Przeniosłam czarnego kota z ciemnych płytek w łazience na ciemne płytki w kuchni -_-

Burundi jest mega rozkoszny dalej. Taki nieco histeryczny, ale głośno domagający się głasków. Okazało się również, że mimo gabarytów, jako jedyny poza Dunią potrafi wślizgnąć się pod fronty kuchenne :shock:

Ponadto trochę boi się bawić wędką gdy Hieronim się bawi. Bo Hieronim bawi się trochę jak czołg.

Tak chłopcy mnie witali po powrocie z wakacji:
 
 
Zurha 

Dołączyła: 06 Lip 2017
Posty: 2404
Skąd: Poznań
Wysłany: Pią 30 Sie, 2019 21:42   

Oj Burundiś... Ciężko o taki drugi oryginał. Dalej jest rozkoszny i nieco histeryczny. Lubi czasem mnie nawolywać i domagać się głasków, a gdy podchodzę zwiewa pod szafkę. Za to jeżeli nie podejde, ale usiadę na podłodze to laduje się bez zastanowienia na kolana ;) Zdecydowanie jest kot z rozmachem prezentujący całą gamę swoich głębokich przeżyc - tak, Buruk jest gadającą non stop pierdołą. Nie mniej trudno nie pokochać jego zagadywania. Obaj z bratem naprawdę łakną kontaktu z czlowiekiem, nawołują, chrumkają i ćwierkają, byleby zwrócić na siebie uwagę.

Kitchen police czuwa i wie wszystko...
 
 
Zurha 

Dołączyła: 06 Lip 2017
Posty: 2404
Skąd: Poznań
Wysłany: Nie 15 Wrz, 2019 18:15   

Burundi, gdy już zdecyduje się zaufać człowiekowi, to potworny pieszczoch. Lubi dość "mocne" głaskanie po całym grzbienie, kręci się podczas każdej sesji miziaków i głośno domaga większej porcji głasków, za każdą przerwą.

Naprawdę go lubię, chociaz jego relacje z innymi kotami są bardzo skomplikowane. Widział moich rezdyentów i z jednej strony sie ich trochę boi, z drugiej troche by na nich popolował.

Jedynym kotem, z którym bezpiecznie można go zostawić jest Hieronim - ukochany brat, z którym można poleżeć na szafkach, pomyć wzajemnie głowy, a także pookładać się porządnie podczas zabawy.

Burundi, Szpieg z Krainy Deszczowców.


Zawsze i wszędzie ze swoim przybranym bratem.

 
 
Zurha 

Dołączyła: 06 Lip 2017
Posty: 2404
Skąd: Poznań
Wysłany: Sro 13 Lis, 2019 01:00   

Biedny, głupiutki Buruk chciałby na salony... polować na rezydentów -_- Niestety mimo że relacje z człowiekiem oraz z przybranym bratem Hieronimem ma chłopak wzorowe, to nie potrafię zupełnie odgadnac co mu nie styka w głowie, gdy widzi Borysa i Dunie. Dlatego niestety wciąż Buruk siedzi na wygnaniu - przez co jest strasznie biedny, bo to towarzyski i gadatliwy kot, kochajacy atencję i mizianki. Ostatnio żeby chłopcy nie byli poszkodowani w cieższe dni organizuję im sesje miziankowe - obowiązkowe codzienne branie na wygłaskanie na kolanka. Burudni wniebowzięty.

Ogólnie Burundi i Hirek to idealny dwupak dla kogoś kto nie ma innych kotów, ale chce na start dwa kocurki.

Ofc na szafkach.


Burukiś ze zbliżenia. To naprawdę ładny kot, z oryginalnym kształtem oczu.
 
 
Zurha 

Dołączyła: 06 Lip 2017
Posty: 2404
Skąd: Poznań
Wysłany: Pon 25 Lis, 2019 00:21   

"- Czy naprawdę musimy?
- Tak. Wszystkich"



Mimo pozornie surowego wyrazu pysia, to z tej dwójki właśnie Buruk jest tym bardziej rozafektowanym, nieco histerycznym i domagającym się glośno atencji. Kto by uwierzył, że pozory mogą aż tak myśleć. Hieronim to miły i pozytywny puchatek, ale to wlaśnie Buruk potrafi opiekuna przygnieść ciężarem uczuć - nawołuje, przytula się, zahacza ogonkiem przechodząc... Burundiś zrobi wszystko, aby tylko ktoś się nad nim pochylił i pogłaskał.
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
x
"Strona internetowa oraz forum Fundacji dla Zwierząt Koci Pazur" wykorzystuje pliki cookies.
Korzystając z niej wyrażasz zgodę na używanie plików cookies w celach statystycznych. [więcej informacji]