Daenerys, Viseria, Rhaega i Dragon

[Jagna]

Minął już tydzień, odkąd dziewczyny są u mnie. Przenosząc je do mnie, zapewniliśmy Smoczycom odosobnienie, którego jak się okazało potrzebowały.
Podróż przez Poznań przebiegła sprawnie, a pierwszy dzień u mnie spędziły schowane. Małe artystki ulubiły sobie miejsce przy obrazach.



Już po pierwszej nocy znalazłam ślady, że zwiedzały pokój, w tym różne legowiska i fotele Kuweta także od samego początku wzorowo używana.
Drugiego dnia wieczorem najpierw Daenerys a po niej Viseria zaskoczyły mnie, wychodząc w mojej obecności z kryjówek i zajmując honorowe miejsca na fotelach. Starałam się nie drgnąć żadnym mięśniem, żeby ich nie przestraszyć, i w ten sposób spędziłyśmy razem godzinę.



Tego samego wieczoru Daenerys przyszła do mnie na mój głos i udało mi się chwilę ją pogłaskać. Od tego czasu często i chętnie się ze sobą tulimy





Viserka jest oczywiście ostrożniejsza i nie pozwala sobie na takie uprzejmości, ale i tak dzielnie sobie radzi. Gdy wychodzi Daenerys, wiem, że za kilka chwil w jej ślad pojawi się Viseria. Obserwuje nas bacznie, gdy się bawimy lub głaszczemy i czasem nawet dołącza do zabawy. Bardzo szuka w mamie oparcia, przychodzi do niej często, ociera się i łasi albo chce razem z nią poleżeć. Daenerys zazwyczaj jej na to pozwala.

Dziewczynki większość dnia spędzają już poza kryjówką, chowają się już raczej tylko rankami i wczesnym popołudniem. W nocy wszystko znika z miseczek, w ciągu dnia jest z tym większy problem, ale pewnie potrzebują jeszcze trochę czasu, żeby mieć lepszy apetyt. Od wczoraj Smoczyce zapanowały już nad całym mieszkaniem i powoli je odkrywają

Po pierwszym tygodniu wszystkie trzy jesteśmy mocno zmęczone ale możemy też pochwalić się wieloma osiągnięciami!

[Erena]

Smoczyce to prawdziwe szczęściary, że do Ciebie trafiły Trzymam kciuki za dalsze sukcesy!

[LolaRose]

Trzymam kciuki za dalszy rozwój relacji. Idzie Wam to jak po maśle i ekspresowo. Widać, że są zadowolone z tej zmiany.

[Jagna]

Kolejne dwa tygodnie minęły nam z dziewczynami błyskawicznie Pochwalimy się naszymi małymi i dużymi sukcesami.

Smoczyce królują już w całym mieszkaniu. Poszerzenie terytorium przeszło sprawnie, chętnie spacerują po mieszkaniu, chociaż ich ulubionym miejscem wciąż jest „baza”, czyli salon. Coraz częściej jedzenie znika z miseczek także za dnia, a nie tylko nocą. Dziewczyny zawsze towarzyszą mi tez w przygotowywaniu ich posiłków i nawet Viseria od czasu do czasu pozwoli sobie na otarcie się o moje nogi. Z załatwianiem się do kuwety od samego początku nie ma najmniejszego problemu.

Kotki raczej już się nie chowają. Ulubionym miejscem Daenerys jest ich stare, dobre legowisko, w którym często dołącza do niej Viseria. Viserka generalnie chodzi za mamą jak cień, bardzo chętnie leżałaby do niej przytulona całymi dniami.





Mają dużo energii, chętnie się ze mną bawią. Wieczorami lubią też ganiać się po mieszkaniu



Viseria robi duże kroki w kierunku zaufania mi. Często widzę, jak przysiada gdzieś i mnie obserwuje. Pozwala sobie dawać smaczki z ręki. Coraz częściej nie ucieka ode mnie tylko staje i patrzy, co się stanie (w stanie gotowości, ale wciąż). Dwa razy położyła się obok mnie (w tym raz prawie na mnie!), zafascynowana włóczką.





Daenerys cały czas daje się głaskać, cieszy się, gdy wracam do domu. Ostatnio nawet przywitała mnie w drzwiach. Lubi wyglądać przez okno i leżeć na kanapie. Czasem kładzie się też w moim łóżku. Chętnie wszystko zjada, czasem nawet zbyt chętnie i trzeba pilnować, żeby coś ostało się dla Viserii. Jest coraz odważniejsza, kiedy ktoś mnie odwiedza, czasem nawet się pokaże i da chwilę pogłaskać.



Jak widać na załączonych obrazkach u dziewcząt jest całkiem swojsko i codziennie bawimy się coraz lepiej

[Jagna]

Mamy ze Smoczycami naszą pierwszą miesięcznicę

Progres przez ten miesiąc jest ogromny! Widać, że dziewczyny są zadowolone i czują się bezpiecznie.
Na początku: schowane przez prawie cały czas. Teraz: cały dzień poza kryjówkami. Coraz więcej czasu spędzają też poza salonem. Przychodzą rano przywitać mnie w łóżku i wylegują się tam. Daenerys ostatnio codziennie ugniata łapkami koc



Na początku: wystraszone na każdy dźwięk lub mój ruch, uciekały Teraz: wciąż często reagują lękliwie, ale jest dużo lepiej. Częściej zamiast uciekać, zostają i obserwują co się dzieje. Nie boją się tak moich ruchów. Szczególnie różnica jest widoczna u Viserii. Dziewczyny zawsze przychodzą już przywitać mnie, gdy wracam do mieszkania.
Na początku: słaby apetyt, w ciągu dnia prawie nic nie zjadały Teraz: apetyciki ogromne szczególnie w ostatnich dniach widzę zmianę. Viseria zaczęła głośno miauczeć przy przygotowywaniu jedzenia. Widzę, że czekają na porę posiłku z niecierpliwością. Biegną, gdy idę z miskami i od razu zaczynają jeść. Wszystko bez problemu znika. Ku mojej wielkiej uldze, opracowałyśmy z Viserią sposób na podawanie leków i codziennie udaje się je podać! Mamy też już swoich ulubieńców, jeśli chodzi o smaczki





Dziewczyny niezmiennie są nierozłączne. Myją się wzajemnie i bawią ze sobą. Ogólnie są bardzo kochane, grzeczne i pocieszne. Sama przyjemność

[crestwood]

Cudowne wiadomości, bardzo się cieszę i cały czas trzymam kciuki!

[Jagna]

Ze Smoczycami odnalazłyśmy już wspólny rytm. Szczególnie w ostatnich tygodniach zauwazam, jak miłymi towarzyszkami są. Dlatego dzisiaj będą tylko i wyłącznie pochwały

Przede wszystkim, muszę je pochwalić, bo są bardzo dobrze wychowanymi kotkami:) Jeszcze nigdy nie podkradły mi jedzenia, nie wchodzą na blaty, niczego nie strąciły ani nie zniszczyły. Co więcej, nawet choinka nie zrobiła na nich większego wrażenia! Wszystkie bombki są całe. Spokojna zostawiam je też, gdy wyjeżdżam na weekend lub, jak teraz, na Święta (z opieką dochodzącą) bo radzą sobie idealnie i mieszkanie stoi po takim czasie niemal nietknięte (co najwyżej dywaniki są pozwijane od nocnych biegów). Muszę przyznać, że się już za nimi stęskniłam, gdy wyjechałam teraz na Święta:)

W tematyce świątecznej - przyszła do nas paczka mikołajkowa! Wszystkie prezenciki zrobiły wrażenie, jedynie wciąż ostrożnie podchodzą do fontanny...



Daenerys jest kochana jak zawsze. Coraz częściej przychodzi pougniatać przy mnie koc lob z prośbą o głaski:)




Bardzo lubię nasz codzienny rytuał, kiedy biorę ją na ręce i trochę się ze sobą przytulamy Staram się też cwiczyć z nią, żeby nie uciekała, kiedy siadam obok niej na kanapie - wychodzi raz lepiej, raz gorzej.



Viseria robi się zdecydowanie odważniejsza i pewniejsza siebie. Jest bardzo głośna, kiedy przygotowuję im jedzenie.


Ćwiczymy sobie ostatnio głaskanie. Kiedy daję jej do lizania sosik, drugą reką głaszczę ją po grzbiecie. Zazwyczaj idzie całkiem dobrze!
Viseria najbardziej lubi swój drapak, porę karmienia, patrzeć przez okno, leżeć na kanapie i podglądać mnie z ukrycia:)



Dziewczyny dają znać, że wszystko u nich w porządku, i że wchodzą w Nowy Rok, myślę, że całkiem zadowolone!

[crestwood]

Pięknie się odnalazły, świetna praca ze Smoczycami! Cały czas trzymam mocno kciuki.

[Jagna]

W ostatnim czasie dziewczyny miały kilka okazji, żeby pochwalić się swoją odpowiedzialnością i grzecznością, kiedy zostawały same w okresie świątecznym. Poradziły sobie bardzo ładnie, Daenerys wzięła na swoje barki witanie dochodzących opiekunów i nieśmiało pojawiała się w pokoju. Nieśmiało dopóki nie pojawiały się smaczki - wtedy ośmielała się podejść do człowieka i zjeść z ręki, a nawet troszkę dać się pogłaskać. Viseria na pewno wszystko obserwowała z bezpiecznej kryjówki Chociaż muszę ją pochwalić, że kiedy ostatnio odwiedziła mnie mama, Viseria przyszła przy niej zjeść smaczki! Był to pierwszy raz, kiedy wyszła z ukrycia przy kimś, oprócz mnie. Kiedy wróciłam ze świątecznego wyjazdu, Daenerys przywitała mnie w samych drzwiach i od tego czasu często tak własnie robi.



Dziewczyny szczególnie lubią grzać się ostatnio przy kaloryferze. A najlepiej grzać się kaloryferem, i jeszcze sobą wzajemnie



Viseria natomiast bardzo mnie rozbawiła, pokładając się całym ciałkiem na kaloryfer. Jest teoria, że miała wtedy naradę z pluszowym pieskiem



Najważniejszym punktem dnia jest wciąż pora dawania leków, kiedy obie mają okazję najeść się sosiku.



Przyszły do nas aż dwa prezenty! Karma dla Viserii i zaległy Miaukołaj Daenerys. Podniebienia dziewczyn okazały się jednak nieco wybredne, i mimo, że mówiłam im, że jest to bardzo dobra karma, postanowiły lojalnie trzymać się swojego John Doga.



Obie reagują na mnie coraz mniej lękliwie. Szczególny progres zauważam u Viserii. Coraz rzadziej na mnie syczy (może raz dziennie? gdzie wcześniej było to właściwie kiedykolwiek tylko przeszłam zbyt blisko) i nie ucieka aż tak na mój widok. Często nawet kładzie się gdzieś niedaleko, na przykład na boku kanapy.



Daenerys natomiast coraz częściej zostaje na kanapie czy łóżku, gdy się do niej dosiadam, co jest dużą zmianą! Ładnie daje się też wyczesywać, bo mamy troszkę problem z gubieniem sierści. Z Viserią raczej nie podejmowałam jeszcze tego tematu...

[Jagna]

Ostatni miesiąc spędziłyśmy głównie wygrzewając się przy kaloryferze! Jest to zdecydowanie ulubione miejsce dziewczyn i spędzają przy nim (lub na nim) całe dnie.



I ogólnie przysypiając, ziewając i próbując przespać tą zimę




Dużą zmianą, z której bardzo się cieszymy jest to, że dziewczyny nie uciekają już, kiedy dosiadam się do nich, czy to na kanapie czy w łóżko. Są ostrożne, ale dalej leżą, nie zeskakują od razu jak to było wcześniej.
Jednego razu, siedząc tak właśnie wspólnie z Viserią, postanowiłam spróbować trochę ją pogłaskać, bo wydawała się bardzo spokojna i wyciszona. I udało się! Viseria, zachowując spokój, pozwoliła się pogłaskać! Było to nasze pierwsze takie spokojne, niewymuszone głaskanie.



Dziewczyny coraz lepiej reagują też na gości. Daenerys wychodzi i nawet ociera się gościom o nogi. Viseria też czasem się pojawi. Jeżeli ktoś siedzi dłużej, wychodzą i leżą sobie w jakimś bardziej zacisznym miejscu

Ogólnie są nierozłączne i gdzie jedna, tam zawsze będzie druga. Nawet teraz, gdy to piszę, leżą na sobie i się grzeją